System podtrzymywania życia
Utrzymanie życia wewnątrz okrętu zanurzonego w środowisku wodnym powoduje konieczność wyposażenia takiego pojazdu w trzy najważniejsze systemy podtrzymujące życie. Obok elektronicznych środków wsparcia (np. radar kontroli ognia) stanowią one bardzo ważny element wyposażenia każdej łodzi podwodnej. Oto one:
Zapewnienie składu powietrza. Zanurzony okręt podwodny stanowi szczelnie zamknięty kontener mieszczący załogę oraz ograniczone zapasy powietrza. Utrzymanie ludzi przy życiu w takich warunkach wymaga zastosowania systemów uzupełniania zużywanego tlenu. Jeżeli procent tlenu w powietrzu spadnie do zbyt niskiego poziomu, istnieje ryzyko uduszenia członków załogi. Aby tego uniknąć wydychane CO2 oraz wilgoć muszą być usuwane z powietrza wewnątrz okrętu. Uzupełnianie tlenu jest przeprowadzane w oparciu o zbiorniki ze sprężonym tlenem, generatory tlenu wykorzystujące elektrolizę wody oraz kanistry tlenowe, uwalniające tlen w wyniku reakcji chemicznej.
Zapewnienie słodkiej wody. Obecnie już niemal każdy okręt podwodny wyposażony jest w aparaturę do destylacji wody morskiej, w wyniku której otrzymywana jest woda słodka. Urządzenie to podgrzewa słoną wodę morską do momentu jej zamiany w parę wodną, usuwa z niej sole , a następnie chłodzi zbierając powstałą wodę słodką. Układy destylacji w niektórych okrętach mogą wytworzyć nawet do 150 000 litrów słodkiej wody w ciągu jednej doby. Taka woda wykorzystywana jest do chłodzenia urządzeń elektronicznych wewnątrz okrętu oraz do celów załogi.
Zapewnienie temperatury. W celu zapewnienia załodze optymalnej temperatury, okręty podwodne korzystają z systemu podgrzewania elektrycznego z użyciem energii wytwarzanej dzięki pracy reaktora lub generatora Diesla. W przypadkach awaryjnych pochodzi ona z baterii akumulatorowych.