Sterowanie okrętem
Najważniejszymi elementami każdej łodzi podwodnej, pozwalającymi na jej zanurzanie się, pozostawanie w zanurzeniu oraz wynurzanie są specjalne zbiorniki balastowe oraz stery głębokości. Najlepszym rozwiązaniem, biorąc pod uwagę hydrodynamikę okrętu jest niewątpliwie umieszczenie takich sterów na dziobie okrętu. Nie zawsze jednak jest to możliwie z uwagi na zakłócenie pracy znajdujących się tam tzw. sonarów dziobowych. Takie komplikacje powodują montowanie sterów głębokości między innymi na kiosku okrętu.
Oprócz sterów głębokości, zarówno w okrętach jednokadłubowych, jak i dwukadłubowych znajdują się tzw. stery ogonowe. W tradycyjnym układzie ich płaszczyzny sterowe ukształtowane są identycznie jak te same płaszczyzny występujące w jednostkach nawodnych. Ich konstrukcja ściśle związana jest z bezpieczeństwem okrętu podwodnego podczas zanurzania, jak również z zapobieganiem niekontrolowanemu zwiększaniu głębokości takiego zanurzenia. Różnego rodzaju badania i eksperymenty na łodziach podwodnych udowodniły iż najbezpieczniejszym rozwiązaniem w tym wypadku jest zastosowanie sterów ogonowych o układzie X.
Inną niezwykle istotną kwestią w sterowaniu i kontroli nad okrętem podwodnym jest nawigacja. Wprowadzenie systemów nawigacji w obiektach podwodnych wymusiło jednak zastosowanie opartej na żyroskopach tzw. systemów nawigacji bezwładnościowej. Taki sposób mimo iż doskonale sprawdza się w pływaniu podwodnym, nie jest jednak pozbawiony wad. Takie systemy narażone są bowiem na dryfy, co stwarza konieczność ich okresowego resetowania mając na uwadze dane z zewnątrz (w celu ich kompensacji).