Łódź podwodna

Kadłub łodzi podwodnej niewątpliwie jest jednym z najważniejszych elementów całej jej konstrukcji (podobnie jak napęd okrętu). W dawnych konstrukcjach kadłuby zoptymalizowane były do pływania nawodnego. Mimo iż ich kształt w zasadzie niczym nie różnił się od tych współczesnych modeli, z biegiem lat zaczęto konstruować zupełnie nowe kształty kadłubów oparte na całkowitej opływowości. Warto pamiętać, że najpoważniejszą awarią, która może przytrafić się podczas pływania łodzią podwodną jest właśnie uszkodzenie kadłuba.

Jednym z najciekawszych modeli kadłuba łodzi podwodnej był „Albacore” zaprojektowany w instytucie badawczym US Navy. Posiadał on wówczas widoczny, zoptymalizowany hydrodynamicznie kształt, który diametralnie różnił się od stosowanych do tej pory kadłubów przypominających kształtem kroplę. Wydarzenie to było niewątpliwie przełomem w historii tego elementu łodzi podwodnych.

Obecnie dominującą na świecie konfiguracją kadłuba stosowanego w okrętach podwodnych jest układ jednokadłubowy. Zdarzają się również niezwykle praktyczne modele dwukadłubowe, w których ciśnieniowy kadłub sztywny otoczony jest w części wykonanym z lekkich materiałów tzw. kadłubem lekkim. Taki układ stosowany jest jednak tylko i wyłącznie wśród konstruktorów rosyjskich. Inni czołowi producenci okrętów podwodnych jak np. Stany Zjednoczone, Japonia czy Wielka Brytania używają konstrukcji z jednym kadłubem.

Zadaniem kadłuba w każdym okręcie podwodnym jest nie tylko zmieszczenie wewnątrz załogi i wyposażenia, ale również umożliwienie diagnostyki i naprawy awarii, jak również ewentualnych zniszczeń powstałych podczas pływania pod wodą. Do produkcji kadłubów najczęściej wykorzystuje się stal – materiał ten umożliwia bowiem optymalizację hydrodynamiczną okrętu.